Corpus iuris canonici. (v. 2)

(Graz :  Akademische Druck- u. Verlagsanstalt,  1959.)

Tools


 

Jump to page:

Table of Contents

  Page 591-592  



591
 

DECRETAL. GREGOR. IX. LIB. IIL TIT. XXXIV. DE VOTO etc. e, 6. 7.
 

5S2
 

iamen corde el humìliaio spiritu visitare, sub interminatìone
raaledictionis patemae commiserit''' Iuae fideì exsequen¬
dum, et tu, intellecto pia voluntate parenlis, assumpto crucis
signaculo, le id irapletururaS sine dilatìone qualibet promi¬
sisti. -;- Verum, eodem poire iuo subloto de medio, quum lììero-
sohjmilanum iier te arripere sìmulasses, ossumpiae peregrìna¬
tionis oblitus, quam contra inìmìcos crucis dìì-igere debuei-as, ìn
fratrem luum ei regnum Hungariae convertisti acìem bellatorum,
ei inulto conira sererùtatem regiam malignoi-um usus Consilio
commidslì. Nos aulem, quos diebus istìs ad pontificatus offidum,
licei immeì-ilos, Dominus evocami, tam paci regni Hungariae,
quam Iuae volentes saluti consulere, nobilitatem Iuam rogamiis'',
monemus el exhorlamur in Domino, ac per aposlolica libi scripla
praecipiendo^^ Mandamus, quaienus, poslposìtìs celeris sol-
hciludinibus, neque ad festum exaltationis sanctae Crucis
proximo venturum debitum acceptae crucis exsolvens, pro¬
positum iter arripias el humihter prosequaris, ne, si onus
libi a patre iniunctum et a le sponle susceptum occasione
qualibet detreclaverisi^, paterna te reddas successione in¬
dignura, et heredilatìs eraolumento priveris, cuius recusa-
veris onera supportare; sciturus, extunc anathemalis le
vinculo subiacere, et iure, quod libi, si dìctus rex sine prole
decederei, in regno Hungariae compelebai ordine genilurae,
privandum, et regnura ipsura ad minorem fratrera tuura
appellatìone postposìta devolvendum. [Dat. Lai. IV. Kal.
Febr.   U98.]
 

Commutai Papa votum ullramarinnm in vigilias, orationes et ieiunia, lune

maxime, quum cessai causa, quae Ìnduxit ad vovendum; ita etism quod

expensae liendae in eundo, morando el redeundo, inlegialite:- raìttanlur in

terrae sanctae subsidium.

Idera Trecensi Episcopo^.
Magnae devotionis \[iudicium et dncerae ìn Chrislo tuae
fidei esse credìmus argumentum, quod, ut novìssima tua Domino
consecrares, nec senedulis iam immìnentù incommoda, nec
discrimina viae, nec dubia fides el constans inconslantia pelagì
ierrueruni, quin prò salute anìmae tuae, oc liberiate Trecensis
ecdesìae el devotione ierrae nativiiatis Domini Hìerosolymìtanam
provindam disponeres visitare.] Quum enim Trecensis ecclesia,
sicui ex lua relalione didìdmus, contra libertatem ecclesiasti¬
cara indebitis gravaretur angusiius ei pressuris, nec per alìura,
quara per //, quondam Carapaniae comitem, tunc in ullra¬
marinis partibus constitutum, eìdera ecclesiae^ crederes*
posse de facili subvenìri, confisus de liberalitate ipsìus, quem,
si ad eum accederes, libi super necessiiatìbus ecclesiae tuoe cre¬
debas humilìler provisurum, praeler consilium carorum^ tuorum
ad ipsum proposuisti accedere, ac in signura peregrìnationis
el devotionis'' terrae orientahs crucera doraìnicara assura-
psisti. \[Licet outem, ut non vacuus in conspectu Domini
appareres, sed olù^uos tecum monìpulos in aream Domini cum
exsuttaiione deferres, sei-monem ad populum feceris, ut alìqui
tecum assumpto crucis sìgnacido subìrent ìtìnei-is gradlalem, vix
unus inter omnes apparuit, qui verbum tecum reciperet et impleret.
Tu vero, ul laudabile proposilum fiine clauderes meliorì, viam
aggressus, quum Placenlìam percenìsses, super morte ipsìus
comitìs Irìsies recepisti rumores. Propter familiam tamen dissi¬
mulato timore progressiis in Tusciam, quosdam familiares iuos
oboios habuisli, qui te volebant ìndium eiiam ab itinere revocare,
asserenies, iter luum nec tibì nec ullramarinis partibus expedire,
quum, Gallicanìs omnibus exinde redeuniibus, terra ìlla defen-
sando in Teuionicorum manibus remansissel.] Quamvis autem
audita' morte ipsius comitis immensam Irì.ilìliom concepisses, ei
praecìpuam ìntentionem tuara esse conspiceres'^ iara fruslra-
tam, noluistì taraen sine Consilio apostolicae sedis, quae dis-
ponenle Domino cunclorum fidelium maler est et magistra, ad
propria reraeare. Sed ìngressus'* postmodum Urbera, et in
nostra praeseniìa consiiluius, intenlionis tuae proposilura ac
statura Trecensis ecclesiae nobìs humiliter express isti,
y nostrum et frati-um nosiroi-um condlium cum devoiione requi¬
rens.   Venerabilis elìam^" frater noslei-Senonensis archiepìscopus
 

Cap. VIL l}ffesii'iiif«iiieiJiej. Bai. 1,69.; Comp. Ul. e. 2. h. t (S, 23.)
a) Polthast >io. Ì3. 3) affeclionlbuB eiusdem ecclesiae; CBeg. 4) credens:
CA,'posses credere; Ce         5) canonicorum: Cb          6) devotionis:  CReg.

7) super; Reg. 8) conspìciene; MCIi 9) ingress. igitur: CReg. 10) et.:
deesi; Cac lì) et: deesi; Cabc 12) ndd.; esse; CS 13) Psalm.L.XXV,12.
11) (iiid.; ot quae sunt Caesaris Caesarì; Cb 15) decere: Cbcgh Beg. IG) cf.
Ltic.lX, 03.     17) legilur: Cbc    lS)in: Cb; amo conspeclum: Cc    19) solu-
 

metropolilanus tuus staium Trecends ecdesìae, oc dispendium,
quod ex absentia tua ìncurrere poterai, semel et iterum per suas
nobis litei-as •Ìntimavìt, propter quod disposuimus deliberare cum
fralribus nosirìs, an cum eadem Ti-ecensi ecclesia misericordìam
faceremui, te ad agendam ipdus solliciiudìnem remilientes, an,
sicui tenebaris ex voto, te iiei- arrepium perficere paleremur, el
utrum hoi-um tam saluti iuae quom iei-rae orieniall potius expe¬
dìret. El quidem tria praecipue duximus in hoc negotio
attendenda, quid liceat, quid deceat, quid expediat: quid liceat
secundura aequiiatem, quid deceat secundum honestatem,
et 11 quid expediat secundum utihlatera. Sane, non videba¬
tur conira votum et tom laudabile propositum licitumi^j ut
venires, quura vox clamet prophetica'^: „Vovete et reddito
Doraino Deo vesiro," ut priraura ad consihura, secundura
vero ad iraperiura referatur, et in evangelio: „Reddile quae
sunt Dei i>eo,"i'' Votuin enim istud non est dubium esse Dei,
cui te oblìgavei-as in vovendo. Sed nec decens'5 quomodolibet
videbatur, quura sìt scriptura in evangelio: „Nerao railtens
raanum suam ad aratrura, el respiciens'S retro, aptus est
regno Dei," et in Genesi uxor Lolh, quae retro respexil, in salis
statuam legalur^l fuìsse conversa, et in actibus Apostoloi-um
Anania et Saphìra, qui àbìeruni reirorsum sancto Spìrìlui me-
iìenies, a "* conspectu Apostolorum prindpìs mortuì scrìbaniur
successive delati. Praeterea non videbatur aliquatenus expe¬
dire, quura ex absolutione i" lua, si^o fieret, scandalura possei
laicorum mentibus generari, dicentium : „ ubi est Deus cleri¬
corum?" el hoc exemplo credenliura, se ad voli observan-
tìara non teneri, quod dderent per ecclesiarum rectores oposto¬
Hcae sedis aucloritate deponi, per quod grave dispendium terrae
orìeniali contingeret provenire. Quod enim agitur a praelatis,
facile trahitur a subdìtis in exeraplum, iuxla quod Dorainus
inquìi ad Moysen in Levitìco^i; „Si sacerdos, qui est uncius,
peccaverit, faciet-^ delinquere populura^^." Verura aetatis
vitae ii-' senescentis defectus alque canities, quae vix labores
et dolores suos tolerare possunt^" eiiam in quiete, ìn contra¬
rium allegabant^'', et^' ecclesiae Trecensis suspiria, cui
vinculo pastoralis solhcitudìnis es ligalus^'*, sine cuìus as¬
sensu votum peregrìnationis eraillere forsiian non debueras,
-j-et diclì meiropolìiani lui, qui nos, ut Trecensis ecclesiae mise-
reremur, sollìdle'-'^ invìlabat, instantia nos ìn partem contrarìam
non modicum inducebant. Ipsum etiara votum, quod ex sui
forraa sanctum et honestum eral, ex persona vovenlis mìnus
licitura videbatur, quod, licet pennas habeat, quibus satagat
avolare, ita Iamen adslrìctae suni nexibus praesidentìs^'>, ui
Hberum non habeant^^ olisque ipsius permissione volalum. Quum
enim ìuxta canonica^^ ìnsliluta ciericus absque sui episcopi
licentìa peregrinarì non debeat, et episcopus non minus,
irarao potius sedi apostolicae sit adstriclus, videri raerilo^^
poterai, quod absque eius generali vel speciah hcentia votum
peregrìnatìonìs, qua^i te lamdiu absentares, eraitlere non
deberes, -^Mìnus eiiam votum ipsum^^ ien-oe orìeniali vìdeba-
lur expediens, quae plus pugnaiorum subsidium, quom clei-icorum,
quos ei officium ei dìssuetudo reddìt imbelles, minìsterium^^ in
ìnsiantis'^'' articuli necesdtate requirit. Quamvìs enim^ ora-
tionibus tuìs et alim-um terra Ula vehementer indìgeal, quìa iamen
iam impletiim est verbum Dei diceniìs: „ Venìt^^ hora, et nunc
esi, quando nec in monte hoc, neque ìn Hìerosolijmis odorubitìs
Patrem,^'- etinfra: „ Spirìtus est Deus, el eos, quì odoront eum,
in spiritu et veniale oportet adorare:" videi-i poterai, quod
non mìnus ìn ecclesìa lua quam ìn orientali terra proficeres piis
orotionibus apud Deum ìn his, quae prò liberalìone ipsius iuste
ac humililer postulares. El utinam cum Moyse posses in-^
iiionlcm ascendere, ut, le manibus exlensis^^ oranle, losuepugnons
in solitudine Amalechiias ìn ore gladii superarci. Credebalur
etìam, quod ten-ae oi-ientali magis accederei*-, si, quod in iuis et
luorum clericorum procuraiionibus fueras impensurus, secundum
alicuius religiosi arbìtrium transferretur in subsidium bellatorum.
Quura igitur ìn lege veteri, in qua non raìnus praeceptum
Domini obligabai, quara votum hodie obliget^^ jn ecclesia,
priraogenila, quae Doraino raandabanlur*^ offerrì, quaedara
Doraino redderentur, ut primogenita Levilarum; quaedam
 

tiene: Ci        2UJ3i: dresl: Cnc        2i) Leriiii. IV, i.        22) facit: CbReg.

23) populos: Cb          21) add.; iam: Cab;   ìn te; Ln;   iam in le: Ccgh Beg.

25) poterit: CReg.        20) allegabatur: Q/h; allegabantur; Reg.        27) el:

deesi; Reg. 28) alligalus sine Ipsius : C Reg. -23) usque bac solllcila : Cb
30) add.: praeceptorum; ib. 31) babeas: Cac; habeai: Cb 3-i) sacrorum
cau. instituta: CBeg. — cf. e. S6. D.V. de cons. 33) mer,: deesi; CReg.
34) quo; Cb; aqua: Cc 3D)illud: Cb 3U)etmìn.; Cac 37)lnlusl.;
deesf; Cb 38) en.; deest; ib. 39) Veniet; Cube 40) in ; deesi: Cai'
41) exlentis; ib. 42) accederes: Cb 43) oblifOl: Btg. 44) mandnba-
lur; iù.V.
  Page 591-592