1071
 

SEXTI DECRETAL. LIB. V. TlT. II. DE HAERETICIS e. 5-8.
 

1072
 

fratrum nostrorura Consilio respondemus, quod taliter de-
prehensis, etìamsi 1, (ut dictura est,) sìne ulla penìtus
audientìa relinquendi sint^ iudicio saeculari, sì tamen post¬
modum poeniteant, et poenitentiae signa in eìs apparuerint
manifesta, nequaquara sunt humiliter pelìta sacramenta
poenitentiae ac^ eucharìstiae deneganda.
 

baerctlcoB, si sciunt verìsimiliter verìialem deponere, H. d. Dom.
Idem eisdera^.
In fidei favorera concediraus, ut ìn negotìo inquisitionis
haeretìcae pravitatis excommunicati et participes vel socii
criminis ad testimoniura admittantur, praesertim in proba¬
tionum aliarum defectum, contra haeretìcos, credenies, fau¬
tores, receptalores et defensores eorura, sì ex verisimilìbus
coniecturis, et^ ex numero testìum aut personarum tam de¬
ponentiura, quam eorum, contra quos deponitur, qualitate,
ac alììs circumstantiis sic testìficantes falsa non dìcere prae¬
sumantur.
 

naecullonèm iuatitino contra baeretlcoa per habentes iuris-
dìctionom auecuiarom in loco, llcet excommunicati sint, vel de facto tantum
Ulam iurisdictionem poseideant.    H. d. Domìnic.

Idem eisdem^.
Praesidentes regìmini alìcuìus regni, provinciae sive
loci, lìcet excommunicati, vel de facto tantum, et non de iure
iurisdìctionera habentes, ac eorum officiaies ad requisitìo-
nera ordinariorum vel delegatorum ipsorum, aut inquìsito-
rum haeretìcae pravitatis, non valentium sìne morae dispen¬
dio vel negotìi periculo recursum habere ad superiores, qui
legitìme ìn locìs ipsìs possint ìustìtìam exsequi, possunt et
debent contra haeretìcos, credentes, fautores, receptalores
et defensores eorum iuslitìara et suum officiura exercere.
Nec requirentes huiusraodi excommunicatos propler hoc
sententìam excomraunicationis incurrunl. Non tamen prae¬
sìdenlìbus praelibatìs vel officìalìbus eorundem propterea^ in
alìis casibus intelligatur concessura ahquìd vel permissum.

CAP. vn.

Exeommunicatua propler conlumaciam non respondendi super haeresi, de

qua erut suapectua, post annum damnatur ut haereticus.    H. d. Dom.

Idem eìsdem a.
Quum contumacia, ìn causa praesertìm fideì, suspicioni
praesumpiionem adìiciat, vehementem; si suspectus de
haeresi, vocatus a vobis, ut de fide respondeat, excorarauni¬
catìonis vìnculo prò eo, quod parere subterfugit, aut con¬
tumaciler se absenlat, per vos fuerìt innodatus, quam si^
per annum animo sustineat- pertinaci, extunc velut haere¬
ticus conderanetur.

CAP. vm.

Ablurana in iudicio baeresim propter vehementem praesumpiionem, sì
iterato labllur, lìcet non fuisset probatum pione, rolapsus dicitur; secus, sì
levia erat praesumptio. H. d. uaque ad §. Eom vero. Dominicus, — |. 1.
Culpabllis In uno articulo baeroala, generaliter postea abiurando relapsns
dicitur, si commìtlit etiam in alium artìculum separatum. H. d, Domìn, —
S. 2. Qui post abiurationem baerosls, de qua convictus fuerat, vel postea
convincitur, facto vel verbo haereticis communicat in rebus bic probibitlB,
relapsns dicilur. H. d. Domin. — |. 3. Testis, ìn cauaa baeresìs falsum
deponena, llcot periurus sit, probat dicendo contrarium; dum tamen ex
iudiciis constet,dictum non cormptlonem,sed veritatem continere. H.d.—
8, i. Inquisìtores, super haeresi deputati, non se intromiltant de divinatio-
nibus voi sortlloglla, non Bapìenlibua haeresim manifeatam. H. d. Dominic.
— S. 5. InquìaìtoroB haeresis de quaestionibus usurarum se intromittere
non possunt. H. d. — S- 6. Inqulsiloroa possunt compellere beredes fauto¬
rum haerotloorum, qui tamen baerelici non erant, ad implendum poeniten¬
tìam Iniunctam In bonia temporalibus; aecua, al mortni alni, antequam
fuerìt poenilentìa ìniuncta. U. d. Dom. — §. T. Post morlem haeretici
declarari potost, eum haereticum fuìsse, ad finem coufiacandì. Dom. — §. 8.
Clerici, Inatruontoa testea, ne Inquìallores veritatem Invoaligent, puniri
possunt per eos;  et religiosi gravius  puniunlur.     Hoc dlcit Dominicus.

Idem eìsdem.

Accusatus de haeresi vel suspectus, contra quem de hoc
 

crìmine raagna et vehemens suspìcio orla crai, si haeresim
ìn ìudìcio abiuravìt, el postea commìtlit in ìpsa, censeri
debet quadam ìuris fictione relapsus, licei ante abìuratìonera
suam haeresis criraen piene probatum non fuerìt contra
ipsum. Si aulem levis et modica suspìcio i illa fuerit*, quan¬
quam ex hoc sìt gravius puniendus: non tamen debet in
haeresim relapsorura poena puniri. §. i. Eum vero, quì ìn
una haeresis specie vel seda commisit, aut ìn uno fideì arti-
culo seu ecclesiae sacramento erravit, el postmodura haere¬
sim simpliciter vel generaliter abiuravìt, sì extunc in alìam^
etìara haeresis speciera sive seclara, aut alio articulo seu
sacraraento committat, volumus ul relapsum ìn haeresim
iudìcari, §. 2, Ille quoque, de cuìus lapsu ìn haeresira ante
abìuratìonera constìlerat*, vel nunc constai, sì post illara
haereticos receptet, rieducai, visitet sìve associci, aut dona
vel munera eis donet vel mitlat, seu favorera eìs impendat,
quì excusari non possìt etìara sìne adoratìone, (ut verbis
vestris utaraur,) merito debet iudicari relapsus, quum illum
ex approbatì a se prìus erroris consequentìa non sìt dubìum
ìd fecisse. §. 3. Lìcet vero periuri a testimonio etìam post
poenitentiam repellantur, sì taraen ìi, quì, coram inquisitori-
bus iurantes tam de se quam de aliìs super facto haeresis
dìcere verilatera, eara celando deierent^, et postmodum
vehnt corrigere dictura suura, contra se ac alìos suos com-
phces deponendo: quum criraen buiusmodi sii exceplum, sì
ex manifestìs indicìis apparuerit, tales non animi levitate,
aut odii fomite, seu corruptione pecuniae, sed zelo fideì
orlhodoxae dictura suum velie corrigere, ac modo quae''
prius tacuerant revelare :ìn favorem fidei,nìsi aliud obsistat', ^,
stari deb^ tara contra se quam contra rehquos atlestatìo- 'X
nibus eorundem. §. 4. Sane, quum negotium fideì, (quod
summe privilegiatum exsistit), per occupaliones alias non
debeat ìmpedìrì: pestìs inquisìtores haeretìcae, a sede apo¬
stolica deputati, de divinationibus aut sortiJegiis, nìsi haere¬
sira saperent raanifesle, intromittere se non debent, nec
punire talìa exercenies, sed eos reUnquere suis iudìcìbus
puniendos, §, 5. De quaestionibus praeterea usurarum,
raolis etìara contra ìllos, quibus restitutionem usurarum in
poenitentia prò haeresis crìmine iniunxerunt, ac** ìUi se et
sua ad hoc faciendum ìn iudicio ecclesiae oblìgarunt, intro¬
mittere se non possunt, ne per causas huiusmodi offendì-
culum negotìo fideì praeparelur, 5. 6. Sì vero prò his, quae
ìn haeresi, receplando vel defendendo haeretìcos, seu eìs
favendo,non tamen exsistens haereticus, quìs coraraiserit-'•,
sub obligatione bonorum suorum ìnquisitoribus se adstrinxit
ad recipiendam ab eìs poenitentìam et complendam, el, ea
lìcet ìmuncta, non tamen peracta, decessit; si per huìusmodì
poenitentiara onus ìmposìtum fuerìt proficiens ad salutem,
ìn bonis eìus temporalibus exsequendura, ad complementum
ìpsìus per inquisìtores cogi debenl heredes vel ahi, ad quos
cum suo onere bona huiusmodi devenerunt. Porro, si propter
huìusmodì haeretìcorum receptationem, defensionem seu
favorem quìs ad faciendam poenitentìam, quam inquisìtores
ìpsi iniungere vellent, bona sua obligaverìt '>* eìsdem, et, ante¬
quam eì poenitentia ìnìungerelur, decesserit; eius heredibus
non est satisfactio prò exstincio ìam crimine iniungenda.
5. 7, In eo vero casu, quo heredes ad successionem non
debent ob haeresim sui auclorìs" admìiiì, non obstante,
quod auciore'2 ipso vìvente hoc non fuerit, interveniente
ìpsìus morte, per sententiam declaratum,ad confiscatìonem '■'
bonorum post raortera eiusdera nibilorainus procedatur.
§. 8. Sacerdotes ìnsuper et alìì clerìcì, quì negotium inquisi¬
tionis ìnstruendo cìtatos haereticos vel eorura credentes de
celanda verìtate vel dicenda falsitate, seu eos indebite
liberando inventi fuerint impedire, quum non sit dubium,
eos ipsa'** facere ìn favorera haeretìcae pravitatis, per in¬
quisìtores a tahbus compescì possunt, et poena debita casti¬
garì tara per captìonem personarum quara alias, prout culp.a
exegerit delìnquentis. Religiosi etìara sunt iramuratìonis
poena vel alia gravius puniendi quam saeculares, si inventi
fuerint in haeresi, vel consirailibus deliquìsse.
 

Til, II.   Cap. V.    a) Decurtata est de narratione facli, quae j        Cap. VI.     a) Decurtata est de nanatìonc facti,  quae iu¬

ra incipiebat: Consuluit: Ioan. Andr.                                      cipiebat: Quaesivistis: Ioan. Andr.

>        Cap. VII,    a) Olìm incipiebat; Consultationì Loan. Andr.
 

Tit. II.   Cap. IV.   1) etiam: A
Cap. V.   Dot: deesl: AE
Cap. VI.   1) propt.: deesi: A
Cap. VII.   1)bIì deest; BDEF
 

I        Cap. vm.     1) praeanmplio vel susp.: C         H) erat; .4,- fnit: RCEF

3) alia . ., specie . . . aecta: BDEF i) consiiterii: A b) deieraverint: .1
G) quo; ib.         7) obaialeret: ACF        3) et: AF.        3) commisit; ABCDEF

10) obligavorìnt eisd. aed.; A; obligant; F        II) actoris: ADE        la) au-

1 etere: ABDF.      13) occupationem: BE      14) ipaoa oa: ABCDF.