EXTRAVAG. IOANN, XXII, TIT, XIV. DE VERBORUM SIGNIFICATIONE. e 5.
 

1236
 

et Deo acceplìor, quara habentìs, quura concludat actum in¬
iuslum ìustiorem et Deo acceplìorera exsistere, quam sit
iustus. Ex praemissis autem inferre nituntur, (ut fertur,)
quod praedictorum^'* summorura Pontificum dìffinitìo,
quam diffinierunt de paupertate Christi et Apostolorura, ac
fratrum Minorum praedìctorura regula, (prout superìus ex¬
presserunt,) per nos non potuìt mutari, procul dubìo falsa
asserunt, dicendo, praedecessores noslros diffinìvisse talia,
ut superìus est probatum, et adhuc sìc loquentes, dum per
talia constitutiones nostras impugnare satagunt, constitu¬
tiones illas, quibus se adiuvant, ostendunl, (si eorura falsae
asseriiones verae exsisierent,) fore ìnvahdas, erroneas et
ìnfirmas. Si enira nobis non hcuit contra constìtutìonem
Nicolai IV.52» praedecessoris nostri, in qua se fundant prae¬
cipue, ahquid slaluere coramune: nec sibì hcuit contra sta¬
tuta Gregorìì, Innocentìi et Alexandri praedictorum statuere
aut aliquid declarare; quod tamen ipsum fecisse, secundura
eorum assertìonem, noscitur evidenler, Quura enìra illì de-
claraverint, quod ordo Minorura habet usum earum rerum,
quas lìcet eis habere, quod ad usum ìurìs esl referendum ne¬
cessario, ut superìus est probatum, ipse vero secundum ipsos
statuii, quod nec ordo, nec fratres ìus utendì habeant, sed
tantummodo sìmplìcem usura factì, el ìnsuper ordinavit, de¬
crevit et statuii, huiusraodi constitutìonem, ordinationem et
declarationem suara duntaxai a fratrìbus ìpsìs praecise et
inviolabihler perpetuis temporibus observandara: constat
non solum, quod contra declarationes praedecessorura^^
praedìctorura ordinaverit, sed ipsum illas, quanium ad ea,
quae sua declaratìo contìnet, etìam revocasse. Ipse quoque
praedecessor noster in sua declaratìone subiunxil, ad sedis
apostohcae^*' declaratìonera et ordìnatìonera eorura, et circa
ea, quae ìpse declaraverat, pertinere, sìc dìcens : „ Sì quid ìn
praedictìs arabiguìtatis emerserit, hoc ad culmen sedìs apo¬
stohcae deducatur, ut ex auclorilale apostohca sua ìn hoc
manifestelur intentìo, cui solum ^^ concessum esl in his sla¬
tula condere, et condita declarare," cuìus tamen contrariura
asserunt huiusmodi assertores, Adhuc patet, quod asserunt,
esse falsura. Licei enìm Innocentius III. praedictus in gene¬
rah conciho interdìxìsset, novas relìgiones ìnstitui: tamen
successores ipsius, (non obstante interdìcto huìusmodì,)
plures leguntur ordìnes confirmasse, quì etìara, (ahquibus
exceptìs) fueruni poslea per Gregorium 1X.='' praedecesso-
rera nostrura dissoluti certo modo ìn concìlio generah. Sì
igilur post interdictum generalìs concihi hcuit summis Ponti¬
ficibus non confirmatos ordines confirmare, el eorura succes¬
soribus sic confirmatos in lolum dissolvere: non est rairura,
sì, quod declarat circa regulas ordinum solus summus
Ponlifex, vel ordinai, liceat eius successoribus declarare seu
alias immutare. Palei autera, quod neque Honorii confir¬
matio, neque Gregorìì, neque Alexandri, neque Nicolai
praedìctorura facla fuerìt ìn concilio generali, quum per
nullura ìpsorum fuerìi generale concilium celebratum, Lìcet
Innocentius IV. celebravit concihum generale : tamen ìn ìlio
nec auclorilale ahcuius concilii facta fuit ipsius declaratio
supra dieta. Nicolaus autem IV. nec celebravil generale
concihum, nec alìquid circa dictam regulam declaravit.
Gregorius autera IX. &' praedictus nec confirraavit, nec de¬
claravit dictara regulara, sed in generali concilio, ubi cassati
fuerunt nonnulh mendìcantìum ordines, dictorura fratrum
 

Minorura, et Praedicatorum ordìnes non cassavìt, sed as¬
seruit approbalos, sic dìcens: „Ad eos, quos^* evidens ex
eìs utìhtas ecclesiae universali proveniens perhibet appro¬
balos, praesentem non patimur constitutìonem extendi,"
Praeterea dicanl nobìs, ubi legunt asseriiones^^ huìusmodì,
quod ad fidem vel mores pertìneat, Christura et Apostolos
non habuisse in hìs, quae habuerunt, nìsi simplicem usura
facti? Profecto directe hoc ad fidem non pertinet, quum de
hoc articulus non sii ahquis, nec sub quo valeai compre¬
hendi, ut patet in symbolìs, ìn quìbus artìcuh fidei continen¬
tur, nec eliara reducte,ne quasi hoc sacra scriplura contineal,
quo negato tota scriptura sacra redditur dubìa, et per con¬
sequens artìcuh fidei, quì habenl per scrìpturara sacrara
probarì, redduntur dubii et ìncertì. Hoc enira ìn scrìplura
sacra non poterit, sed contrariura reperiri. De fratrìbus
autera Mìnorìbus praedictìs constat, quod de ipsorum pau¬
pertate et sìraplici usu facli, seu de dominio eorura, c^uae
ipsis offeruniur, quod summus Pontifex illud sibì et Roraanae
ecclesiae reservaverit vel potuerit reservare. Nec, quod
ìllud reservalum successori abìicere non lìceat, sì hoc ex¬
pedire viderit, seu quod procuratores constìtutos auctoritate
suraraì Pontificis prò negotiis ordìnìs praedicti successor
revocare non valeai, in praedictis symbolìs, evangeho, neque
Aclìbus Apostolorum et epìslohs mentio ahqua non habelur.
Unde non possunt ex praediclis concludere, nisi falso, quìn
contra ordinata per summos Pontìfices circa taha valeai suc¬
cessori'*'ahud ordinare, quod Nicolaus praefatus"^* expresse
in sua declaratione inseruit, ut superìus plenìus continetur.
Nos ìtaque, ne fabrìcatores mendaciorura huiusraodi ac etiam
assertores de tam pestifera, erronea el damnata doctrina,
confutatìone ac confusione ulìque omnì dìgna, glorìari
valeant et alios Irahere ìn errorem, quum ausu arreplando
ac pelulantia iraproba ausi defendere pubhce fuerinl
damnatam per constìtutionera praedictam haeresin ac etiara
probare^^, videlicet quod Christus et eius apostoli in ììs,
quae habuisse leguniur, tantura babuerint absque iure alìquo
siraplìcera usura factì, ex quo (si verum esset) sequeretur,
usura Christì fuisse non iusium, quod profecto blasphemìam
contìnet, ef^* catholicae fidei ìnìmicum, quum hoc de per¬
tinaci anìmosìlale ac erronea non sit dubium processisse,
omnes el singulos, qui verbo ac scripto per se vel alìura seu
ahos talìa publice praesumpserunt, ìpsos quoque, quì eos
docuerunt"* ìn talibus et ut praeraissa facerenf^», ìn damna¬
tam incidisse haeresin, ac ut haereticos evitandos fore, de
fralrum nostrorum Consilio declaramus. Sì quìs autem
damnatas per constitutionem: „Quum ìnter praedìclara,"
haereses, vel ìpsarum alteram, deinceps scienter verbo vel
scrìpto defendere vel approbare praesurapserit: de fratrura
eorundera consiho decernimus, ut lanquam haereticus ab
omnibus evidenler habeatur*'*'. Adhuc quod*"' constitutìo¬
nem nostram: „Ad conditorera canonum," supra dictam in¬
sano ausu impugnare nìsi sunt, sìcut fertur, districtius de
eorundem fratrum Consilio inhiberaus, ne quisquam contra
diffinita, ordinata seu facta per ìpsara, verbo vel scrìpto
scienter approbet ahquid vel defendal. Sì quis vero contra
pra e surapserit, tanquara contumax et rebehis Romanae eccle¬
siae ab omnibus habeatur, Nuhi ergo etc. Data Avinion. IV.
Idus Noverabris Pont, nostri Ao, ìX, [1324.]
 

Tit. XIV, Cap. A
auorum; BM 54) aed
57) X.; ib.          58) die.

ABJf      59) asaertorea 1
 

dlotonimiiTi.         52) IH.: Aif        53) add.: \ GÌ) III. praef.! ih.       GS) approbare: AM

stolicam: ABJf       55)bo1ì; AJf       56)X.:B             '    ".....--^.-------------- --.

ad praedictorum et Minorum ordines quos:
leguntur; ib.       GD) liceat successoribus; ib. \
 

ul; BM     65) add.: docuerunt; ib.     66) o^
 

CONSTÌTUTÌONUM   VIGINTI   IOANNIS   XXII.