Rannsókn

í Oullbringüsyslu og Árnessysiu sumarid 1902.

Eftir
Brynjülf Jónsson.
 

SumariS 1902 ferSaSist eg fyrir fornleifafélagiS um pa^r sveitir er
liggja á Reykjanesskaga og par í giend, og gjorSi paer athuganir sem
hér fylgja:

I. PingnesS'pingstadur viS ElliSavatn, var biS fyrsta, sem eg skoS-
aSi, og gjorSi eg uppdrátt af honum, pví Árbók fornleifafelagsins hefir
engan áSur. Par aS lútandi skal eg geta pess, aS búSatóftirnar eru suS-
vestantil í nesinu. Gengur par mjótt sund eSa djúp lág frá suSvcstri til
norSaustars milü tveggja smáhi^Sa. Eru 3 búSatóftir suSaastan í vestur-
haeSinni, en eigi f^rri en 14 norSvestan i hinni eystri. Flestar eru paer
óglóggar orSnar. Maeldi eg aS eins eina, pá er mér virtist einna glogg-
ust og einna staerst; var hún nálega 8 f\iSmar (stignir) á lengd og vel ^
fSm. á breidd út á veggjabrúnir. Margar af hinum virtust mér par á viS,
en sumar pó styttri. I tveim stoSum eru 2 samhliSa, aSrar aS austan,
hinar aS vestan viS lágina. Og i 2 stóóum eru 3 samhliSa, hvorutveggi
aS austan, aSrar ofar, hinar naer láginni. Gaflinum í peim hafSi dálítiS
veris raskaS, eigi alls fyrir lóngu, pví par hafSi veriS logS undirstaSa
undir hústóft^ líklega fjárhúskofa, og pá auSvitaS nokkuS grafiS til um
leiS. En til allrar hamingju hafSi veriS haett viS paS aftur og skemmd-
irnar pví eigi orSiS mjog miklar. NiSurundan pessum tóftum er garS-
brot, sem liggur í hálfhring og gat eg ekki séS fyrir endunum. PaS var
eins og peir hyrfi 1 brekkuna. . Má vera aS par hafi veriS hringur, en nú
sé efri hluti hans horfinn í jarSveginum. Um paS fuUyrSi eg ekkert.
Ein   af  búSunum   virtist mér aS hefSi haft afhús viS   neSri   endann,   en