Catullus 51

(meter: Sapphics)

¾È ¾   È  ¾ È È ¾ Ⱦ È   ïï

Ille mi par esse deo videtur,

¾È ¾  ¾  ¾    È È ¾È   ¾ ¾ ïï

Ille, si fas est,  superare  divos,

    ¾ È ¾    ¾  ¾  È È ¾ È  ¾ ¾ ïï

Qui sedens adversus identidem te

   ¾   È È  ¾  È ïïï

          Spectat et audit

    ¾È ¾ ¾  ¾     È È ¾     È   ¾   È   ïï

Dulce ridentem, misero  quod omnis

¾È ¾ ¾  ¾    È È    ¾    È  ¾ ¾ ïï

Eripit sensus mihi:  nam simul te,

  ¾ È ¾    ¾  ¾   È È  ¾   È  ¾   ¾ ïï

Lesbia, aspexi,    nihil est super mi

   ¾   È È  ¾  È ïïï

         

  ¾    È  ¾   ¾ ¾     È È¾   È   ¾ ¾ ïï

Lingua sed torpet,  tenuis  sub artus

   ¾     È   ¾ ¾ ¾   È È ¾   È ¾ È ïï

Flamma demanat, sonitu    suopte

  ¾ È ¾   ¾ ¾     È È  ¾   È ¾  È ïï

Tintinant aures,  gemina   teguntur

   ¾ È È   ¾  È ïïï

          Lumina  nocte.

¾È¾     È ¾ È  È ¾    È ¾ ¾   ïï

Otium, Catulle, tibi   molestumst:

¾È ¾ ¾ ¾     È È¾     È   ¾ ¾  ïï

Otio exultas   nimiumque gestis.

¾È    ¾   ¾ ¾      ÈÈ ¾    Ⱦ ¾  ïï

Otium et reges   prius et   beatas

   ¾ È È   ¾  ¾ ïïï

          Perdidit   urbes.