|
Horace 4.7 ¾ ¾ ¾ È È ¾ È È¾ ¾ ¾ È È ¾ ¾ Diffugere nives, redeunt iam gramina campis ¾ È È ¾ È È ¾ arboribusque
comae, ¾ ¾ ¾ È È ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ÈÈ ¾ ¾ mutat terra vices
et decrescentia ripas ¾ È È ¾ ÈȾ flumina
praetereunt,
4 ¾ÈÈ ¾ ¾ ¾ È È ¾ È È ¾È È ¾ ¾ Gratia cum
Nymphis geminisque sororibus audet ¾È È ¾ È È ¾ ducere nuda choros. ¾ ¾ ¾ÈÈ ¾ ¾ ¾ È È ¾ È È ¾ È inmortalia ne
speres, monet annus et almum ¾ È È ¾È ÈÈ quae
rapit hora diem.
8 ¾È È ¾ ¾ ¾ È È ¾ ¾ ¾ ÈÈ ¾ ¾ frigora mitescunt Zephyris, ver proterit aestas ¾È È¾È È È interitura, simul ¾ È È ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ÈÈ ¾ ¾ pomifer autumnus fruges effuderit, et mox ¾ È È ¾ È È¾ bruma
recurrit iners.
12 ¾ È È ¾ ÈÈ ¾ È È ¾ ¾ ¾ÈÈ ¾ ¾ damna tamen celeres reparant caelestia lunae: ¾ ÈÈ ¾ÈÈ È nos
ubi decidimus, ¾ È È ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ¾È È ¾ È quo pater Aeneas,
quo Tullus dives et Ancus, ¾ È È ¾ È È È pulvis
et umbra sumus. 16 ¾ È È ¾ÈȾ È È¾ ¾ ¾ È È ¾ ¾ quis scit, an adiciant hodiernae crastina summae ¾ ÈÈ ¾ È È¾ tempora
di superi? ¾ È È ¾ ÈÈ ¾ È È¾ ¾ ¾È È ¾ ¾ cuncta manus avidas fugient heredis, amico ¾ È È¾ ÈÈ ¾ quae
dederis animo. 20 ¾ È È ¾ È È¾ ¾ ¾ ¾ ¾ È È ¾ È cum semel occideris, et de te splendida Minos ¾ ÈÈ ¾ ÈÈÈ fecerit
arbitria, ¾ ¾ ¾È È ¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ÈÈ ¾ ¾ non, Torquate, genus, non te facundia,
non te ¾ÈȾ ÈȾ restituet pietas:
24 ¾ ¾ ¾ È È ¾ È È ¾ ¾ ¾ È È ¾È infernis neque enim tenebris Di-a-na pudicum ¾ÈÈ ¾ È È È liberat
Hippolytum, ¾ ¾ ¾ È È¾ ¾ ¾ ¾ ¾ ÈÈ ¾ ¾ nec Lethaea valet
Theseus abrumpere ca-ro ¾ ÈÈ ¾È ÈÈ vincula
Pirithoö.
28 |