Xakevov curat ft 7fci>j(rai, taste fiwh d/*X0Teiv" %cekeiTov M xoii
dvct^cter^recs ri 7iiir]o-mTK jUfj dyvapwti xpiry w?f<ru%f7i>.
Xenophon Mem. II. 8, 5.
Hiinendationis duplex genus antiquis scriptoribus adhiberi solet: unum testium,
id est librorum manuscriptorum auctoritate subnixum, alterum in cpniectura po¬
situm. Utroque, si recte utare, egregie iuves veterum scriptorum integritatem;
utrumque autem, si non sis vacuus a cupiditate aut superstitione, aeque pernicio-
sum est. De quo secus video statuere plerosque: qui tutius librorum testimoniis
stari existimant, maluntque vel in vitiosis acquiescere, vel suspecta quoquo modo
tueri, quam ullum coniecturis locum concedere. Neque ego sane negarim, earn
fuisse quorundam superioribus saeculis temeritatem et licentiam, quae iustam omni¬
bus de hoc genere toto dubitationem movere posset. Sed tamen hominum illud
potius quam artis viti-um erat: quae tantum abest ut hire dicatur spreta testium
auctoritate. ad opinionum commenta confugere, ut sola, unde debebant omnes, re-
petere iidem veritatis videatur. Nisi forte de verbis sententiisque antiquorum scri-
pfpmni. plus credendum librariis putamus, quam iis ipsis, quorum libros tractamus.
uQnod autem opinantur plerique, nihil magnopere esse peccatum a librariis nisi
seribendi errore, id si esset yerum, praeclaram ego censerem esse conditionem
yeteijum, scriptorum: sed habeo ego exploratum diuturna observatione, plus sibi id
genus hominum in illos iuris sumpsisse, quam aut credible sk cuiquam nisi ex-
perto, aut ulli hodie criticorum concedatur. Quae quum ita suit, nondum ego
po.tui inducere animum, ut quidquid e scripto proferretur, defendendum puta-
rem; quae autem ratio sentenliae, usus verborum, consuetudo scriptoris, ipsa de-
nique fluctuatio scripturae (ex his enim rebus nascitur coniectura) suaderent, ea
contemnerem. Ac peropportune accidit, ut huius mihi speciminis edendi copia
fierct, quo meum aliorum vel assensione confirmarem iudiciutn vel dissensione,
1* .
|